وقتی وزیر نیرو به‌جای ارائه‌ یک برنامه‌ی شفاف برای مدیریت منابع آب و انرژی، از "قطع برق" به‌عنوان ابزار سیاست‌گذاری نام می‌برد، موضوع صرفاً یک تصمیم کوتاه‌مدت نیست؛ بلکه نشانه‌ای از نیاز به بازنگری در رویکردهای مدیریتی و برنامه‌ریزی بلندمدت است.این در حالی است که در شرایطی که چالش‌های انرژی و آب هر روز پیچیده‌تر می‌شود و انتظار طبیعی جامعه این است که سیاست‌گذاری‌ها با مشارکت متخصصان، شفافیت بیشتر و برنامه‌های قابل پیش‌بینی همراه باشد. بر همین اساس تنها از طریق گفت‌وگو، برنامه‌ریزی دقیق و بهره‌گ

بازار برنج ایران این روزها بیش از همیشه پرتنش است؛ کالایی که جزو سبد اصلی خانوارهای ایرانی محسوب می‌شود، به جای آرامش روزانه با نوسانات شدید قیمت مواجه است.برنج ایرانی با قیمت ۳۵۰ تا ۴۰۰ هزار تومان و برنج خارجی با قیمتی بیش از سه برابر قیمت تمام‌شده، شکاف عمیقی میان تولید و مصرف ایجاد کرده است. سودجویی واسطه‌ها، مشکلات وارداتی و تاخیر در ترخیص گمرکی، بازار را به صحنه‌ای از آشفتگی و بی‌اعتمادی تبدیل کرده است.قیمت تمام‌شده برنج داخلی برای کشاورزان شمال کشور حدود ۱۴۰ تا ۱۴۵ هزار تومان است، در حالی

مصوبه‌ای که راه فرار از دین را باز کرد با وجود تصویب قانون جدید مهریه به عنوان راهکاری برای کاهش پرونده‌های قضایی و سبک کردن بار دستگاه قضا، برخی کارشناسان معتقدند این اصلاح نه تنها مشکلات مالی زنان را حل نمی‌کند، بلکه زمینه طولانی شدن اختلافات خانوادگی و کاهش قدرت چانه‌زنی آنها را فراهم کرده است.اصلاحات جدید، سقف ضمانت اجرای کیفری مهریه را به ۱۴ سکه محدود کرده است. این کاهش چشمگیر سبب شده مهریه به طور عملی از یک پشتوانه مطمئن مالی برای زنان به یک تعهّد کم‌قدرت تبدیل شود.پیش از این، وجود ضما

مرکز مبادله ارز ایده تازه‌ای در اقتصاد ایران نیست؛ ساز و کاری که نخستین‌ بار در اوایل دهه ۹۰ و در دولت محمود احمدی‌نژاد راه‌اندازی شد، بعداً کنار گذاشته شد و حالا با همان منطق کلی دوباره احیا شده است.با این حال، نسخه فعلی در اجرا با نقاط ضعفی مواجه شده که در تجربه پیشین کمتر دیده می‌شد و همین ضعف‌ها زمینه شکل‌گیری هزینه‌های پنهان و بحث زیرمیزی ارزی را فراهم کرده است. احمدرضا فرشچیان، رئیس کمیسیون مدیریت واردات اتاق ایران، در واکنش تازه به مبادلات در حال انجام این مرکز، گفته است در تالار دوم، کم

ایران طی سال‌های گذشته حدود ۲ میلیارد دلار در پروژه‌های دولتی و راهبردی ونزوئلا سرمایه‌گذاری کرده است؛ از انرژی و نفت، بازسازی پالایشگاه‌ها و خدمات مهندسی گرفته تا پروژه‌های صنعتی، خودروسازی و فناوری. این سرمایه‌گذاری‌ها بیشتر سیاسی و دولتی بوده‌اند تا اقتصادی و سودده، عاملی که اکنون به نقطه ضعف آن‌ها تبدیل شده است.با وجود این حجم سرمایه‌گذاری، بخش زیادی از پروژه‌ها هنوز در قالب تفاهم‌نامه‌ها و قراردادهای دولتی باقی مانده و سرمایه‌گذاری خصوصی مستقیم محدود است. این وضعیت باعث شده هرگونه تغییر در